Zbigniew Tadeusz Kaczmarek
Biografia
Zbigniew Tadeusz Kaczmarek urodził się 21 lipca 1946 w Tarnowskich Górach. Rozpoczął treningi w LZS Tarnowskie Góry, a przez większość kariery (1965–1981) bronił barw Górnika Siemianowice. Jego pierwszy większy sukces odniósł w 1969 roku na mistrzostwach świata w Warszawie, gdzie zdobył brązowy medal w wadze lekkiej, a lepsi byli Waldemar Baszanowski i János Bagócs.
Następnie zdobywał złote medale mistrzostw świata: Columbus w 1970 oraz w Lima (1971). W 1972 roku wystartował na igrzyskach olimpijskich w Monachium i wywalczył brązowy medal w wadze lekkiej; za jego plecami uplasowali się zawodnicy z ZSRR i Bułgarii. W 1974 roku zajął drugie miejsce na mistrzostwach świata w Manili, a rok później w Moskwie znów był lepszy tylko Petro Korol z ZSRR.
W 1976 roku podczas igrzysk w Montrealu został zdyskwalifikowany w wyniku wykrycia niedozwolonych środków (steroidy anaboliczne). Kolejny medal zdobył na mistrzostwach świata w Stuttgarcie w 1977 roku, zajmując trzecie miejsce za Roberto Urrutią i Siergiejem Piewznierem z ZSRR. Ostatni sukces osiągnął w 1978 roku, zdobywając srebrny medal na mistrzostwach świata w Gettysburgu. Brał także udział w igrzyskach olimpijskich w Moskwie w 1980 roku, kończąc rywalizację na szóstej pozycji. W 1981 roku wyjechał do Niemiec Zachodnich, startował w wadze lekkiej i średniej, zdobywając kilka tytułów mistrza Niemiec. Zmarł 15 maja 2023 w Hanowerze; 29 maja został pochowany na Cmentarzu Komunalnym w Tarnowskich Górach.