Wincenty Swoboda
Biografia
Wincenty Swoboda był polskim historykiem, badaczem dziejów Bałkanów. Urodził się 6 października 1934 w Tarnowskich Górach jako syn oficera zawodowego.
Po ukończeniu w 1952 roku liceum w Tarnowskich Górach podjął studia historyczne na Uniwersytecie Poznańskim. Pod kierunkiem prof. Henryka Łowmiańskiego napisał i obronił w 1956 roku pracę magisterską Rola Litwy w walce Rusi z Tatarami do 1380 roku.
Po studiach rozpoczął pracę w Instytucie Słowianoznawstwa PAN, jako redaktor i współautor Słownika Starożytności Słowiańskich. Pod kierunkiem prof. Gerarda Labudy w 1963 roku obronił pracę doktorską Zorganizowane ruchy religijno-społeczne w Polsce w XIII i XIV wieku.
Po doktoracie skoncentrował się na badaniu stosunków Słowian i ludów tureckich. W 1996 roku uzyskał habilitację na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu, na podstawie serii prac pod wspólnym tytułem Słowiańszczyzna i Polska w VII-XVI wieku. Wybrane zagadnienia z dziejów oddziaływań etnicznych i ideologicznych.
Był członkiem dwóch Komisji Polskiej Akademii Nauk – Komisji Slawistycznej i Komisji Bałkanistyki. W tej drugiej przez wiele lat zajmował stanowisko wiceprezesa.
Wybrane publikacje obejmują redakcję Serii Testimonia najdawniejszych dziejów Słowian (Z. 2–Z. 4) oraz współpracę przy Księdze promocji Wydziału Sztuk Uniwersytetu Krakowskiego z XV wieku; ponadto napisał ponad 650 haseł do Słownika Starożytności Słowiańskich i ponad 180 haseł do Wczesnej Słowiańszczyzny. Przewodnika po dziejach literatury przedmiotu.