Mirosław Dariusz Filipowicz
Biografia
Mirosław Dariusz Filipowicz to polski historyk i nauczyciel związany z Katolickim Uniwersytetem Lubelskim (KUL).
Urodził się 13 czerwca 1963 roku w Tarnowskich Górach. Jest absolwentem Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego (1987). W czasie studiów wchodził w skład zespołu redagującego Materiały Dyskusyjne, czasopisma Koła Historyków Studentów KUL.
Po uzyskaniu dyplomu pracował w szkole podstawowej w Masiacho oraz w jednej ze szkół podstawowych w Mońkach, a także uczestniczył w reaktywacji Solidarności i tworzeniu Komitetu Obywatelskiego w Mońkach.
Pracownik KUL od 1990 roku. Doktorat i habilitacja tamże. W latach 2008–2010 dyrektor Instytutu Historii KUL. Od 2009 profesor nadzwyczajny w Instytucie Historii KUL, kierownik Katedry Historii Historiografii i Metodologii Historii Instytutu Historii KUL. W latach 2013–2018 był dyrektorem Instytutu Europy Środkowo-Wschodniej.
W listopadzie 2016 został powołany przez Ministra Spraw Zagranicznych na Pełnomocnika Ministra Spraw Zagranicznych do Spraw Polsko-Rosyjskiej Grupy do Spraw Trudnych i polskiego Współprzewodniczącego Grupy. Inauguracja prac polskiej części Grupy w odnowionym składzie miała miejsce 9 marca 2017 roku.
W listopadzie 2024 został dyrektorem Instytutu Europy Środkowej, w kwietniu 2026 odwołany z tego stanowiska.
Zajmuje się historią historiografii XIX i XX wieku. Bada dzieje dwudziestowiecznej historiografii amerykańskiej, życie intelektualne dwudziestowiecznej emigracji rosyjskiej. W swoich pracach zajmował się historykami takimi jak Szymon Askenazy i jego uczniowie, Mieczysław Żywczyński, Michael Cherniavsky, Edward Likowski, Henryk Paszkiewicz, Wacław Lipiński.
Członek Polskiego Towarzystwa Historycznego, Towarzystwa Instytutu Europy Środkowo-Wschodniej, Komisji Polsko-Rosyjskiej Polskiej Akademii Nauk, zasiada w radzie Instytutu Europy Środkowo-Wschodniej w Lublinie.
Współredagowy publikacje dotyczące tożsamości narodowej i europejskiej, m.in. redakcja takich tomów jak Historycy wobec problemów tożsamości narodowej i europejskiej – między nacjonalizmem a uniwersalizmem XVIII–XX wieku (Instytut Europy Środkowo-Wschodniej, 1992) oraz Między Wschodem i Zachodem (1994).