Leopold Markiefka
Biografia
Leopold Markiefka urodził się 10 października 1813 roku w Tarnowskich Górach. Studiował teologię na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu we Wrocławiu i otrzymał święcenia kapłańskie w 1838 roku.
Od 1842 pracował jako kapłan w Bogucicach, najpierw jako administrator (proboszcz), a od roku następnego jako proboszcz. W 1868 został dekanem mysłowickim. Był duszpasterzem cieszącym się autorytetem i popularnością wśród parafian; angażował się w pracę charytatywną i ruch trzeźwościowy. Podczas klęski głodu i epidemii tyfusu na Górnym Śląsku w latach 1847–1848 zorganizował pomoc dla ofiar.
W 1858 założył w Bogucicach sierociniec pw. Matki Boskiej Bolesnej. Opiekę nad sierotami zapewniały siostry Boromeuszki, a po ich usunięciu w okresie Kulturkampfu siostry Jadwiżanki przejęły opiekę. Napisał statut sierocińca i zabiegał o fundusze na jego utrzymanie. W 1863 jako dziekan odbudował przytułek (szpital) dla ubogich w Mysłowicach.
Dzięki jego staraniom 7 września 1874 otwarto w Bogucicach zakład leczniczy dla 30 pacjentów, kierowany przez Bonifratrów. Szpital ten miał służyć górnikom i hutnikom bez względu na wyznanie. W testamencie zapisał oszczędności ubogim mieszkańcom Bogucic, Załęża i Dąbrówki Małej.
Został odznaczony przez Prusy Orderem Czerwonego Orła IV klasy. W Katowicach–Bogucicach nazwano dwie ulice na jego cześć: ul. Leopolda i ul. ks. Leopolda Markiefki. Miał starszego brata Ludwika, duchownego, proboszcza parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa w Mysłowicach.