Leokadia Wirginia Dukiewicz
Biografia
Leokadia Wirginia Dukiewicz urodziła się 10 października 1926 roku w Tarnowskich Górach. Była polską językoznawczynią, profesor dr hab. Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie (UMCS) oraz specjalistką w dziedzinie fonetyki.
Była córką Hermana i Elfrydy. W 1959 roku obroniła pracę doktorską pt. „Trójwymiarowa analiza mowy”. Stopień doktora habilitowanego uzyskała w 1979 na podstawie pracy „Intonacja wypowiedzi polskich”. 8 lipca 1997 uzyskała tytuł profesora nauk humanistycznych.
Członek Poznańskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, Polskiego Towarzystwa Fonetycznego oraz Polskiego Towarzystwa Językoznawczego. Była pracownikiem UMCS. Zmarła 23 października 2018. Pochowana na cmentarzu Górczyńskim w Poznaniu.
Wybrane publikacje obejmują m.in. Analiza mowy nagranej wstecz, „Język Polski” XXXVIII, 196–203, 1958; Polskie głoski nosowe. Analiza akustyczna, Warszawa: PWN, 1967; The Accoustic-Phonetic Correlates of ą, ę in Present-Day Polish. W: W. Jassem (red.), Speech Analysis and Synthesis, vol. I. Warszawa: PAN, 53–68, 1968; Polskie diady spółgłoskowe typu TS i ST, „Prace IPPT PAN” 23, 1–28, 1968; Cechy prozodyczne i audytywna rozróżnialność niektórych wypowiedzi pytajnych i kontynuatywnych oraz niezakończonych i zakończonych w języku polskim. „Polonica” I, Kraków, 29–69, 1975; Intonacja wypowiedzi polskich, Wrocław, 1978; (wraz z Ireną Sawicką) Fonetyka i fonologia, Wydawnictwo Instytutu Języka Polskiego PAN, Kraków, 1995, 13 s. ISBN83-85579-37-0; Wybór terminów używanych w fonetyce. Definicje, objaśnienia, „Polonica” 19, 1998, 187–203.