Józef Dzielicki

chirurg
30.11.-0001 10.12.2022 Tarnowskie Góry

Biografia

Józef Dzielicki urodził się w 1941 roku w Tarnowskich Górach jako syn Stanisława i Marii z domu Ptak. Po edukacji w Szkole Podstawowej nr 1 oraz Liceum Ogólnokształcącym im. Stanisława Staszica w Tarnowskich Górach podjął studia medyczne na Wydziale Lekarskim w Zabrzu Śląskiej Akademii Medycznej, które ukończył w 1966 roku.

Po uzyskaniu tytułu lekarza medycyny rozpoczął pracę w Oddziale Chirurgii Szpitala Miejskiego nr 2 w Tarnowskich Górach. W 1969 powołany do służby wojskowej w Gubinie. Po służbie pracował w Klinice Chirurgii Szpitala Klinicznego przy ul. 3 Maja w Zabrzu, kierowanej wówczas przez prof. Stanisława Szyszko. W 1974 roku uzyskał stanowisko starszego asystenta tej Kliniki, w 1978 uzyskał specjalizację z zakresu chirurgii ogólnej i chirurgii klatki piersiowej (temat pracy doktorskiej: Torakostomia okienkowa jako sposób leczenia chorych z ropniakiem opłucnej), a w 1979 roku został adiunktem.

W 1984 roku zorganizował Klinikę Chirurgii Dziecięcej w nowym szpitalu dziecięcym w Zabrzu, kierowanym przez prof. Bożenę Hager-Małecką. W 1990 habilitował się pracą Odległe następstwa tracheostomii u małych dzieci w świetle badań doświadczalnych i klinicznych.

Był autorem i współautorem ponad 150 publikacji z zakresu torakochirurgii, a także 60 prac z zakresu chirurgii małoinwazyjnej, której był pionierem. Wprowadził szereg operacji małoinwazyjnych wykonywanych w Polsce po raz pierwszy, w tym resekcje jelitowe, operacje tarczycy czy operacje usuwania płata płucnego metodą torakoskopową. W latach 1997–2007 kierował Akademickim Centrum Chirurgii Małoinwazjnej dla Dorosłych i Dzieci, które działało przy Publicznym Szpitalu Klinicznym nr 1 w Zabrzu. W latach 1985–2000 był przewodniczącym Śląskiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Chirurgów Dziecięcych, a także długoletnim kierownikiem Kliniki Chirurgii Wad Rozwojowych Dzieci i Traumatologii Śląskiego Uniwersytetu Medycznego.

W 1993 roku uzyskał tytuł profesora Śląskiej Akademii Medycznej, zaś w 2000 roku został profesorem zwyczajnym. Był członkiem Senatu ŚAM (1981–1983) oraz Komisji ds. Rozwoju Kadry Naukowej (1981–1983) i Komisji Dyscyplinarnej dla Studentów (1981–1983), a także konsultantem wojewódzkim w dziedzinie chirurgii dziecięcej na terenie województwa śląskiego (1992–2022).

Miał syna Adama, również lekarza, oraz Dariusza, inżyniera informatyka. Zmarł 10 grudnia 2022 w wieku 81 lat.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Zorganizował Klinikę Chirurgii Dziecięcej w Zabrzu w 1984 roku.
Habilitował się w 1990 roku pracą Odległe następstwa tracheostomii u małych dzieci w świetle badań doświadczalnych i klinicznych.
Był pionierem chirurgii małoinwazyjnej w Polsce i wprowadził torakoskopowe operacje tarczycy i usuwania płata płucnego.
Kierował Akademickim Centrum Chirurgii Małoinwazyjnej dla Dorosłych i Dzieci w latach 1997–2007.
Autor ponad 150 publikacji z zakresu torakochirurgii oraz 60 prac z zakresu małoinwazyjnej chirurgii.

Ciekawostki

Był pionierem chirurgii małoinwazyjnej w Polsce, wprowadzając torakoskopowe operacje tarczycy i płuc.
Miał dwóch synów: Adama i Dariusza.
Przez lata był konsultantem wojewódzkim w dziedzinie chirurgii dziecięcej na Śląsku (1992–2022).

Udostępnij