Janusz Adamczyk
Biografia
Urodzony 24 grudnia 1947 w Tarnowskich Górach Janusz Adamczyk rozpoczął służbę wojskową w 1965 r. jako słuchacz Wojskowej Akademii Medycznej w Łodzi. W 1971 uzyskał dyplom i promocję na stopień podporucznika. Służył m.in. w 13 pułku zmechanizowanym 5 Dywizji Pancernej w Kożuchowie (dowódca kompanii medycznej, starszy lekarz pułku) i 10 Dywizji Pancernej w Opolu (szef służby zdrowia). Kolejne awanse wojskowe nastąpiły w 1972 (porucznik), 1976 (kapitan), 1980 (major), 1983 (podpułkownik) i 1987 (pułkownik). W 1983 uzyskał tytuł doktora nauk medycznych.
W latach 1983-1989 był szefem Służby Zdrowia i zastępcą kwatermistrza Śląskiego Okręgu Wojskowego, a następnie do 1995 zastępcą szefa Służby Zdrowia – inspektora sanitarnego Wojska Polskiego w Głównym Kwatermistrzostwie i Sztabie Generalnym Wojska Polskiego. Zajmował się opracowaniem nowego systemu zabezpieczenia medycznego sił zbrojnych RP oraz struktury organizacyjnej wojskowej służby zdrowia. W 1995 został komendantem 4 Wojskowego Szpitala Klinicznego z Polikliniką we Wrocławiu. Za sprawną organizację pomocy poszkodowanym w czasie powodzi w 1997 otrzymał wyróżnienie ministra obrony narodowej. Od 2001 był szefem Zarządu Wojskowej Służby Zdrowia w Generalnym Zarządzie Logistyki, a w lutym 2002 został szefem samodzielnego Zarządu Wojskowej Służby Zdrowia – szefem Służby Zdrowia Wojska Polskiego. Był jednocześnie pełnomocnikiem ministra obrony narodowej ds. resortowej opieki zdrowotnej. 15 sierpnia 2002 został mianowany na stopień generała brygady.
Był odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim i Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Złotym Krzyżem Zasługi. Został pochowany na cmentarzu komunalnym przy ulicy Grabiszyńskiej we Wrocławiu.