Günther Rohr
Biografia
Günther Rohr urodził się 3 lipca 1893 w Tarnowitz (ob. Tarnowskie Góry) na Górnym Śląsku. Jego rodzicami byli Eugen Rohr i Klara z d. Müller. Rozpoczął służbę wojskową jako kadet w 71. (3. Turyńskim) Pułku Piechoty w 1912 r., a w grudniu 1913 r. został podchorążym. Po ukończeniu szkoły wojskowej awansował do podporucznika i przeniesiono go do 144. (5. Lotaryńskiego) Pułku Piechoty, który wchodził w skład 33. Dywizji Cesarstwa Niemieckiego.
W I wojnie światowej Rohr służył w 144. Pułku Piechoty na stanowiskach dowódcy plutonu, dowódcy kompanii, adiutanta batalionu i adiutanta pułku. Został kilkukrotnie ranny i odznaczony Srebrną Odznaką za Rany oraz Krzyżem Żelaznym II Klasy i I Klasy.
Po zakończeniu wojny wstąpił do Freikorpsu, a następnie do Reichswehry. W latach międzywojennych piastował funkcje w sztabie i dowódcach batalionów, awansując do stopnia majora w 1935 r. i później do pułkownika. W 1944 r. awansował do generała majora i objął stanowisko generała do specjalnych poruczeń w Grupie Armii Północna Ukraina utworzonej pod koniec marca 1944 r. pod dowództwem feldmarszałka Walthera Modela.
Podczas wojny niemiecko‑sowieckiej Rohr walczył na froncie wschodnim, a następnie uczestniczył w działaniach w Danii, Francji i Włoszech. W Warszawie objął stanowisko komendanta wojennego miasta; 17 sierpnia 1944 r. dowodził Grupą Bojową „Rohr”, która walczyła w Śródmieściu, na Mokotowie i Czerniakowie. Po upadku Powstania trafił do Führerreserve, a później do VI Okręgu Wojskowego.
W październiku 1944 r. przeniesiony na stanowisko zastępcy dowódcy VI Korpusu Armijnego. 1 listopada 1944 r. objął na krótko dowództwo 12. Dywizji Grenadierów Ludowych, a następnie (11 listopada) został przeniesiony na stanowisko generała do specjalnych poruczeń w Grupie Armii Hw Holandii, po czym znów został przeniesiony do Führerreserve i przydzielony do VI Okręgu Wojskowego. Od 1 grudnia 1944 r. dowodził twierdzą Libau (obecnie Lipawa), gdzie dowodził grupą bojową składającą się z niedobitków 12. Dywizji Pancernej i 14. Dywizji Pancernej. 5 maja 1945 r. ewakuowany statkiem do Kolonii, gdzie dostał się do niewoli brytyjskiej.
Po zakończeniu II wojny światowej Rohr służył jako dowódca 824. Dywizji w Kellersee koło Malente w strefie zastrzeżonej F, utworzonej w maju 1945 r. przez Anglików. 15 stycznia 1946 r. został przeniesiony do Belgii i zwolniony z niewoli 1 lipca 1947 r.