Carl Hugo Wilhelm Ernst Wernicke
Biografia
Carl Hugo Wilhelm Ernst Wernicke urodził się 15 maja 1848 w Tarnowskich Górach (niem. Tarnowitz). 1 czerwca 1848 został ochrzczony w kościele Zbawiciela. Jego rodzicami byli Friedrich Wilhelm August Wernicke i Auguste Pauline Amalie z domu Ziegert. Miał dwie starsze siostry: Albertine Valeskę Ottilie Auguste i Rosalie Hedwig Auguste Anette, a młodszy brat zmarł zaraz po porodzie (1857).
Młody Wernicke uczęszczał do szkoły ewangelickiej przy Henckelstraße 2 w Tarnowskich Górach, a następnie do Królewskiego Gimnazjum w Opolu i Maria-Magdalenen-Gymnasium we Wrocławiu, egzamin dojrzałości zdał w 1866 roku. Studiował medycynę na Uniwersytecie we Wrocławiu i w 1870 roku uzyskał stopień doktora medycyny. We Wrocławiu był asystentem Heinricha Neumanna; przez pół roku uczył się u Theodora Meynerta w Wiedniu. W 1875 został Privatdozentem.
Od 1876 do 1878 był asystentem w klinice neurologicznej Charité w Berlinie u Carla Westphala. Potem przez siedem lat prowadził własną praktykę neurologiczną w Berlinie. Od 1885 był profesorem nadzwyczajnym psychiatrii we Wrocławiu i dyrektorem tamtejszej Kliniki Psychiatrycznej.
Uczniami Wernickego byli m.in. Karl Bonhoeffer, Hugo Liepmann, Otfrid Foerster, Edmund Forster, Robert Gaupp, Kurt Goldstein, Karl Heilbronner, Max Kauffmann, Karl Kleist, Franz Max Albert Kramer, Heinrich Lissauer, Ludwig Mann, Richard Arwed Pfeifer, Bernard Sachs, Heinrich Sachs, Paul Schröder i Ernst Storch.
26 grudnia 1891 poślubił Elsbeth Retter (1874-?).
Zmarł 15 czerwca 1905 roku, dwa dni po wypadku podczas jazdy rowerem w Lesie Turyńskim, podczas którego doznał wielu złamań żeber i odmy opłucnowej. Jego prochy rozsypano w Gocie. Wspomnienia pośmiertne napisali Ernst Siemerling, Theodor Ziehen i Lewellys F. Barker. Autorami późniejszych opracowań biograficznych byli Hugo Liepmann, Karl Kleist i Kurt Goldstein.