Dwa miesiące, 40 interwencji: tarnogórscy policjanci apelują o czujność

W lipcu i sierpniu tarnogórscy funkcjonariusze aż 40 razy wyruszali na poszukiwania zaginionych osób. Każde takie zgłoszenie to natychmiastowa mobilizacja, zaangażowanie wielu sił i specjalistycznego sprzętu. Szczególną troską należy otoczyć seniorów, którzy ze względu na wiek, stan zdrowia lub problemy z pamięcią mogą szybko znaleźć się w niebezpieczeństwie.

Zaginięcie bliskiej osoby to dla rodziny ogromny stres i niepewność. Dla policjantów to jednak sygnał do natychmiastowego działania. Przy każdym zgłoszeniu mundurowi analizują okoliczności zdarzenia, sprawdzają informacje od rodziny i świadków oraz organizują działania w terenie. W takich sytuacjach w jednostce ogłaszany jest alarm, a wszyscy policjanci, nawet ci będący po służbie, muszą stawić się do pracy i włączyć w poszukiwania.

W minionych dwóch miesiącach poszukiwano osób w różnym wieku – zarówno tych, które opuściły dom z powodów zdrowotnych czy w kryzysie emocjonalnym, jak i nieletnich, którzy nie wrócili do placówek wychowawczych po przepustkach. W zależności od zagrożenia życia lub zdrowia, do akcji kierowano funkcjonariuszy z różnych pionów tarnogórskiej komendy i podległych komisariatów.

Poszukiwania często wymagają sprawdzenia rozległych, trudno dostępnych terenów: lasów, pól, łąk, okolic zbiorników wodnych czy terenów rekreacyjnych. W działaniach uczestniczą także grupy poszukiwawcze, strażacy i wolontariusze. Wykorzystywany jest specjalistyczny sprzęt: drony, kamery termowizyjne, pojazdy terenowe, quady oraz psy służbowe wyszkolone w tropieniu ludzi.

Nie każde zaginięcie kończy się wielogodzinną akcją, ale każde wymaga błyskawicznej reakcji. Czas ma ogromne znaczenie, zwłaszcza gdy zaginie dziecko, osoba starsza lub chora. Dlatego nie należy zwlekać ze zgłoszeniem – nie trzeba czekać 24 godzin. Jeśli nieobecność bliskiej osoby budzi niepokój, natychmiast kontaktujmy się z Policją lub dzwonimy na numer 112.

Szczególną grupą, o którą warto zadbać zanim dojdzie do zaginięcia, są seniorzy. Osoby z problemami z pamięcią lub orientacją mogą wyjść z domu w dobrze znanym celu, a potem stracić rozeznanie i nie trafić z powrotem. Dzieci z kolei, wykorzystując chwilową nieuwagę opiekunów, mogą oddalić się niepostrzeżenie i narazić na niebezpieczeństwo.

Wsparciem mogą być urządzenia lokalizacyjne, takie jak opaski czy zegarki z GPS. Warto wybierać rozwiązania proste w obsłudze i regularnie ładowane. Pomocne jest też ustalenie z bliskimi zasad bezpieczeństwa: informowanie o wyjściu, zabieranie telefonu, posiadanie danych kontaktowych rodziny. Aktualne zdjęcie i znajomość stanu zdrowia seniora, przyjmowanych leków czy ulubionych miejsc – to informacje, które mogą okazać się bezcenne podczas poszukiwań.

Jeśli bliska osoba nie wróciła, nie odbiera telefonu, a jej zachowanie jest nietypowe, nie czekajmy, aż „sama się znajdzie”. Im szybciej zgłosimy zaginięcie, tym szybciej rozpocznie się akcja. Podczas zgłoszenia podajmy jak najwięcej szczegółów: aktualne zdjęcie, dokładny opis, ubiór, stan zdrowia, ostatnie miejsce pobytu, możliwy kierunek przemieszczania się oraz miejsca, które zwykle odwiedza.

Bezpieczeństwo zaczyna się jeszcze przed zaginięciem. Rozmowa z bliskimi, telefon komórkowy, urządzenie lokalizacyjne, aktualne zdjęcie i znajomość codziennych zwyczajów mogą okazać się nieocenione. Ważny jest również stały nadzór nad seniorami i dziećmi, aby w porę zapobiec sytuacjom, które mogą doprowadzić do zagrożenia.